Intervistë për gazetën javore “Focus” - 7 Shtator 2007
FLET AVNI KLINAKU, KRYETAR I LËVIZJES PËR BASHKIM (LB)
JANË PËR NDARJE
Ardian Zejnaj
Focus: Z. Klinaku, nisur nga deklaratat e fundit dhe rrjedhën nëpër të cilën po kalon procesi për statusin e Kosovës, kah mendoni se po ecim?
Klinaku: Ka kohë që çështja e statusit të Kosovës është duke vendnumëruar, sepse këto bisedime kanë filluar mbrapsht dhe jo ashtu siç duhet. Nuk po bisedohet për çështjen shqiptare, por vetëm për çështjen e Kosovës dhe atë në kufijtë e saj administrativë, ashtu si i kanë përcaktuar të tjerët. Ndërsa ne mendojmë se bisedimet kanë qenë dashur të fillojnë nga rregullimi i padrejtësive që i janë bërë popullit shqiptar historikisht. Prandaj, kjo çështje po vendnumëron e do të vendnumërojë.
Problemin “Kosova” e kemi krijuar vetë
Focus: Mirëpo, problemi është çështja e Kosovës, nuk është as Shqipëria dhe as çështja shqiptare.
Klinaku: Problemin “Kosova” e kemi krijuar vetë. Ai është problem i shqiptarëve dhe nuk ka vetëm problem të Kosovës, por ka një problem të çështjes shqiptare. Po të ishte shtruar ajo si çështje shqiptare, do të ishte shtruar si çështje e një kombi. Po të shtrohet vetëm çështja e Kosovës, ajo shndërrohet në një çështje të një lokaliteti dhe zgjidhja do të gjendet përsëri në suaza lokale dhe si e tillë ajo çështje trajtohet si çështje e Serbisë, madje edhe në Rezolutën 1244 në bazë të së cilës zhvillohen bisedimet.
Focus: Kush duhet të fajësohet që Kosova ka mbetur si çështje lokale dhe e pazgjidhur apo edhe më keq, që të mund të trajtohet si çështje e Serbisë?
Klinaku: Fajet, për mendimin tim, në këtë proces i kanë anëtarët e Grupit të Unitetit dhe në përgjithësi partitë politike që dominojnë në jetën politike shqiptare.
Focus: Por problemin e Kosovës nuk e ka krijuar vetëm Grupi i Unitetit, po ashtu, nuk mund të akuzohen gjithnjë të huajt, siç bëjmë me Evropën. Kemi faj edhe ne si popull që nuk kemi “prodhuar” lidership vizionar dhe të vendosur në kërkesat tona.
Klinaku: Këta faktorë gërshetohen dhe nuk mund të themi se ka faj vetëm Evropa apo dikush tjetër. Është e vërtetë që Evropa e ka miratuar pushtimin e Kosovës nga Serbia, por faji është edhe i nivelit të organizimit tek ne dhe nuk mund të ankohemi vetëm për të bërat e Evropës apo të dikujt tjetër jashtë nesh. Problemi qëndron edhe tek ne, sepse organizimi ynë bën që të tjerët të luajnë me fatin tonë.
Kërkojmë marrëveshje historike
Focus: Tani kemi edhe një proces të ri negociatash prej 120 ditëve për statusin e Kosovës. A prisni që ky proces të sjellë ndonjë risi apo përsëri do të ketë shtyrje?
Klinaku: Për sa i përket Lëvizjes për Bashkim, këto 120 ditë nuk kanë ndonjë rëndësi, madje do të kishim dashur që këto të zgjasin 1200 apo 12000 ditë, vetëm që të mos aplikohet Pakoja e Ahtisarit. Marrëveshja e Ahtisarit është shumë e dëmshme për popullin shqiptar, prandaj mendojmë se nuk duhet të aplikohet fare. Ndërsa, ajo çka mund të pritet pas 120 ditëve, do të jetë vetëm diçka më pak se Pakoja e Ahtisarit. Nuk do të ketë avancim, por vetëm zbritje në këtë proces.
Focus: Por, këtë pako me këmbëngulësi janë duke e mbrojtur liderët politikë të Kosovës.
Klinaku: Ajo është çështje e tyre. Unë mendoj se është shumë e dëmshme për popullin shqiptar, sepse, së pari nuk e njeh popullin shqiptar si komb fare, madje edhe shumë pak bisedon për shqiptarët si shqiptarë; ajo ë barazon 95% me 5% të popullsisë, vetëvendosjen deri në shkëputje nuk e lejon; sovranitetin e popullit shqiptar mbi këtë vend nuk e pranon; Serbia e kontrollon ende Kosovën përmes 5%-shit dhe për këtë mendojmë se është edhe jofunksionale dhe nuk mund të zbatohet në rrethanat tona.
Focus: Keni idenë se si do të mund të dilnim nga kjo status-quo?
Klinaku: Rruga më e mirë për të dalë nga kjo gjendje, ka qenë që populli njëzëri të artikulojë kërkesën për bashkim kombëtar dhe ajo t’u paraqitet instancave më të larta ndërkombëtare për njohje, së pari si komb dhe pastaj të drejtën për vetëvendosje dhe t’i drejtohen Serbisë, Malit të Zi, Maqedonisë për një marrëveshje historike, në qoftë se janë të gatshme për ta bërë dhe të zgjidhet kjo çështje përfundimisht. Kjo është një çështje që i takon jo vetëm popullit shqiptar, por edhe gjithë rajonit, sepse nuk mund të qetësohet ky rajon pa u zgjidhur çështje shqiptare.
Jemi servil, prandaj nuk jemi të “nxehtë”
Focus: Jeni të sigurt se shumica e qytetarëve, qoftë në Kosovë apo Shqipëri, e duan bashkimin?
Klinaku: Ne jemi të sigurt se ata e duan dhe kjo nuk diskutohet, sepse nuk ekziston një popull që nuk e dëshiron lirinë e vet. Mirëpo, unë mendojë se organizimi në këtë drejtim ka munguar, ndërsa partitë politike që kanë qenë në skenë, nuk kanë qenë të interesuara për këtë çështje, kanë qenë thjesht për interesa të veta personale dhe iu kanë përshtatur në mënyrë krejt servile kërkesave apo instruksioneve që u janë bërë nga faktorët ndërkombëtar dhe shpesh edhe nga pushtuesi.
Focus: Ndoshta nuk janë kundër bashkimit, por nisur nga disponimi që tani po shihet, nuk janë as të “nxehtë” për t’u bashkuar, këtu ndoshta kanë ndikuar zhvillimet e periudhës së tranzicionit.
Klinaku: Shprehja nuk janë shumë të “nxehtë”, edhe pse tingëllon popullorçe, megjithatë e shprehë thelbin. Ata nuk mund të jenë shumë të “nxehtë”, pikërisht sepse janë servil e jo pse nuk e duan bashkimin; sepse shohin interesat e tyre në këtë çështje e jo të popullit; sepse në emër të një politike të hollë e moderne, heqin dorë nga interesi i vërtetë i popullit. Në fund të fundit, shikojeni gjendjen materiale të tyre dhe atë të shumicës së popullsisë dhe ju do të keni të qartë arsyen pse ata nuk janë të “nxehtë” të heqin dorë qoftë edhe nga plani katastrofal i Ahtisarit..
Focus: Ju theksoni bashkimin, por tre parimet e Grupit të Kontaktit e ndalojnë këtë gjë?
Klinaku: E vërtetë është, por kjo nuk do të thotë çdo gjë për një popull. Ne duhet të kemi parasysh se edhe gjatë shpërbërjes së ish Jugosllavisë, jo Grupi i Kontaktit, por e tërë bota ka qenë që të mos shkatërrohet Jugosllavia dhe që të ruhet integriteti i saj. Megjithatë, situata në terren i ka detyruar që ta ndërrojnë mendimin. Apo daljen në skenë të UÇK-së në fillim e kanë trajtuar si ekstremizëm apo terrorizëm, mirëpo pas ndryshimit të situatës në terren, edhe mendimi për UÇK-në ka ndryshuar. Nuk do të thotë që nuk ndërron mendimi edhe i bashkësisë ndërkombëtare në përputhje me ndryshimin e politikës tonë. Por politika e jonë po mundëson një gjë të tillë.
Nuk mund të ndahet Kosova, pa u ndarë të tjerët
Focus: Por nëse prishen tre parimet e Grupit të Kontaktit, atëherë mbi tavolinë do të luhet edhe me kartën e ndarjes së Kosovës?
Klinaku: Ne nuk jemi kundër ndarjes së Kosovës, madje edhe ndarjes së kujt do qoftë. Ne jemi vetëm që të respektohet parimi i kombeve për vetëvendosje dhe në qoftë se ai parim dërgon edhe në ndarjen e Kosovës, nuk ka asnjë problem. Por, mendoj se nuk mund të ndahet Kosova pa u ndarë Serbia. Nuk mund të ndahet Kosova pa u ndarë Maqedonia. Nuk mund të ndahet Kosova pa u ndarë Mali i Zi. Pra, parimi i vetëvendosjes nënkupton se kudo që ka një popull të caktuar që është shumicë dhe ka kompaktësinë territoriale, ekonomike, gjuhësore dhe kulturore, duhet të jetojnë në një shtet. Atëherë, pse të mos ndahet edhe Kosova?
Focus: Sipas kësaj del që ju jeni të pajtimit që të ndahet pjesa veriore, në shkëmbim të ndonjë pjese tjetër, natyrisht?
Klinaku: Kjo më shumë do të mund të trajtohej si këmbim territoresh dhe ne jemi kundër mënyrës së tillë të zgjidhjeve. Përsëri themi, se kjo do të duhej të bëhej mbi bazën e parimit të kombeve për vetëvendosje dhe ky parim nuk njeh zhvendosje me dhunim qoftë edhe deri në zhvendosje humanitare. Kur flasim për Veriun e Kosovës, duhet ta kemi parasysh gjendjen e para vitit 1999, sepse pas vitit 1999 shpërnguljet janë bërë me dhunë. Ndërrimi i strukturës atje është bërë dhunshëm dhe ajo strukturë nuk guxon të pranohet.
Focus: Futje në këtë proces nuk garanton se nuk do të ketë zhvendosje të dhunshme apo edhe të mos mund të cilësoheshin si të tilla?
Klinaku: Ato nuk mund t’i quajmë zhvendosje, mund t’i quajmë kthim të popullsisë në vende të veta. Për ato prona ende ekzistojnë pronarët e tyre dhe janë gjëra të freskëta ato. Kemi shumë shqiptarë që jetojnë në jug të Mitrovicës dhe që kanë prona në veri, ose ka edhe serbë që jetojnë në veri Mitrovicës dhe pronat i kanë në brendi të Kosovës. Këto janë gjëra të freskëta dhe nuk mund të trajtohen si zhvendosje, por kthim në vendet e veta.
Bashkimi institucionalisht dhe jo institucionalisht
Focus: Ju keni “Moto” bashkimin e shqiptarëve dhe trojeve të tyre, si e keni menduar këtë bashkim, në çfarë formë?
Klinaku: Ajo formë duhet të bëhet me mjete plotësisht paqësore. Fazën e parë të veprimtarisë sonë apo të realizimit të programit tonë e kemi trajtuar si institucionalizim të kërkesës dhe me këtë nënkuptojmë që populli shqiptar të aprovoj si kërkesë të vetën, të vetmen, bashkimin kombëtar dhe kjo të hyjë në institucionet e Kosovës, ndoshta edhe të Shqipërisë. Me këtë ne mendojmë se përfundon faza e parë e realizimit të programit tonë. Te faza e dytë mendohen mjetet tjera të realizimit, në qoftë se nuk jep rezultat faza e parë.
Focus: Kjo ideja juaj nuk përfaqësohet shumë nga liderë aktualë politikë. Në një situatë të tillë keni menduar ide alternative të vënies në funksion të programit tuaj?
Klinaku: Ne nuk shpresojmë fare që kjo do të vihet në jetë nga këta liderë politik. Ne mendojmë se është momenti që Kosova t’i rirreshtojë radhët, ta ndryshojë politikën e vet, në radhë të parë, në raport me vetveten, pastaj edhe me faktorët tjerë, qoftë në Ballkan apo në botë. Ta bëjmë një politikë më këmbëngulëse, jo politikë servile, siç janë duke bërë tani. Nuk shpresoj se këta do ta realizojnë një kërkesë të tillë, atë do ta bëjmë vetë.
Focus: Në çfarë mënyre?
Klinaku: Ne i kemi përcaktuar mjetet dhe metodat për këtë çështje dhe ato janë institucionale dhe jashtinstitucionale. Me mjete institucionale nënkuptojmë pjesëmarrjen në të gjitha institucionet, duke përfshirë këtu edhe zgjedhjet, si ato qendrore edhe ato lokale. Ndërsa me mjete jashtinstitucionale kemi nënkuptuar protestat, demonstratat, grevat dhe të gjitha format tjera të mosbindjes qytetare.
Presim të jemi forca më e madhe politike në parlament
Focus: Theksuat zgjedhjet. Nisur nga rregullat e reja për zgjedhjet, mendoni se mund të futeni të paktën në parlament, si parti e re që jeni?
Klinaku: Ne jo që do të futemi, por mendoj se së shpejti do të jemi forca dominuese në parlament. Të kemi mbi 50% në parlament dhe ta institucionalizojmë plotësisht këtë kërkesë. Nuk është e thënë që ajo të bëhet në këto zgjedhje, sepse ne vetëm sa jemi formuar dhe ka gjasa shumë të mëdha që të mos marrim pjesë fare pjesë në to, për shkak të mos përgatitjes sonë. Mirëpo, shpresojmë se së shpejti këtë do ta arrijmë.
Focus: Ju keni qenë pjesë edhe e disa partive tjera simotra, dhe tani jeni larguar duke krijuar parti të re. Mendoni se ato subjekte kanë “tradhtuar” idealet për çfarë ju jeni angazhuar?
Klinaku: Nuk mund të themi se i kanë “tradhtuar” idealet. Këtu ka pasur anëtarësim individual, nuk mund të themi ne, si Lëvizje për Bashkim, sepse kjo lëvizje është një organizatë krejtësisht e re, nuk ka të bëjë me fraksione, grupacione. Por, si individë është e vërtetë se kemi qenë dhe nuk mund të flitet për “tradhti” të idealeve në ato lëvizje, por mosgjetje të rrugës për realizimin e programit. Qëllimi ka mbetur ende i njëjtë, p.sh. me LKÇK-në qëllimi është plotësisht i njëjtë, por mjetet dhe metodat për realizimin e qëllimit ndryshojnë.
Focus: Ju flisni apo kërkoni bashkimin e shqiptarëve, ndërsa dy veta nuk mund t’i bëjmë bashkë, në këtë rast as ju nuk keni mundur të punoni bashkë me ish kolegët?
Klinaku: E tërë historia botërore është e mbushur me përçarje e grindje dhe njëkohësisht me bashkime e unifikime e me ecje përpara. Edhe në rastin tonë nuk ka asgjë të jashtëzakonshme. Ne jemi të gatshëm të bashkohemi me të gjithë ata që çështjen e bashkimit e marrin seriozisht. Jemi të bindur se ne po hyjmë në epokën e bashkimeve, të unifikimeve, e të bashkimit të plotë të territoreve tona.
Rruga është mjet, por jo mali
Focus: Mos dëshironi të thoni me këtë se ata kanë zgjedhur politikën si mjet për realizimin e qëllimeve, ndërsa ju rrugën ose malin?
Klinaku: Jo, unë thashë se ne kemi në program mjetet institucionale dhe jashtinstitucionale. Rruga mund të quhet, por mali jo, në atë pjesën jashtinstitucionale. Jashtinstitucionale do të thotë ende paqësore, protesta, greva, demonstrata dhe mosbindje të ndryshme nga qytetarët, por jo mali.
Focus: Cili mendoni se është dhe ka qenë roli i Shqipërisë në këtë proces, nëpër të cilin ka kaluar Kosova?
Klinaku: Roli i Shqipërisë nuk mund të akuzohet. Roli i Shqipërisë gjithmonë, edhe historikisht, ka qenë rol mbështetës. Çdo kërkesë që është shtruar nga ana e popullit shqiptar, nuk gjen momente në histori, që ajo nuk është përkrahur, qoftë në Kosovë, Maqedoni, Mal të Zi apo Serbi dhe, edhe sot përkrahet. Nuk mund t’i bëjmë ata fajtorë pse përkrahin marrëveshjen e Ahtisarit apo kërkesën për pavarësi, sepse ajo ka qenë zëri dominues këtu.
Shqipëria po ndjek politikë parimorë
Focus: Duke parë pozicionin e saj dhe praninë e saj në të gjithë mekanizmat e rëndësishëm ndërkombëtar, nuk mjafton vetëm përkrahja. Do të duhej që ajo të jetë më aktive, më prijëse në çështjen e Kosovës, po kritikohet kjo diplomaci shqiptare?
Klinaku: Unë mendoj se atë rol edhe e ka luajtur, por ajo nuk mund të ndryshojë kërkesën tonë në asnjë mënyrë. P.sh. ajo mund të jetë për bashkim kombëtar, por ne mund të mos jemi për atë ide dhe ajo bie shumë keq përpara opinionit ndërkombëtar, para mekanizmave ndërkombëtarë. Në këtë rast do të nënkuptohej se ajo po kërkon territore dhe jo popullsinë. Prandaj, ajo duhet të jetë gjithmonë në mbështetje dhe jam parimisht me politikën që është duke ndjekur sot Shqipëria, që është një politikë vërtetë parimore, edhe pse ne mendojmë se është e gabuar. Ajo është e gabuar momentalisht, për shkak të gabimeve tona këtu. Edhe pse, ndoshta për shkak të pozitës së saj ekonomike, edhe atje ka natyra servilizmi. Por ne parimisht po flasim për politikën çfarë e ndjek Shqipëria dhe mendoj se ajo është politikë parimore në raport me Kosovën. Ndërsa ngjyrat e servilizmit janë të një natyre tjetër dhe ajo është në një gjendje të rëndë ekonomike dhe sigurisht që kjo e detyron që të ndjekë një politikë më servile, edhe pse nuk e përkrahim dhe nuk është e mirë një gjë e tillë.
Focus: Nëse nuk merremi vesh tani që jemi të ndarë, çka do të ndodhte nëse do të bashkoheshim, përsëri do të kërkonim të ndaheshim ose pse të harxhojmë në kërkesën tonë për bashkim, nëse nuk dëgjojmë njëri-tjetrin?
Klinaku: Nuk njoh rast në histori që ndonjë komb ta ketë bërë ndarjen e territorit të vet për shkak të grindjeve apo mosmarrëveshjeve politike dhe s’ka pse të na ndodhë kjo pikërisht neve. Madje grindjet politike në pluralizëm janë krejtësisht normale.
Focus: Bën pjesë brenda këtyre skenarëve, çfarë synoni ju, edhe kërkesa e kryeministrit të Shqipërisë, Sali Berisha, që të rishkruhet historia?
Klinaku: Kanë dalë deklarata të tilla, megjithatë nuk është ende politikë zyrtare në Tiranë. Politikë zyrtare e Tiranës është mbështetja e kërkesave të shqiptarëve këtu dhe këto kërkesa sot për sot janë të gozhduara në Pakon e Ahtisarit dhe tani për tani nuk ka lëvizje në atë drejtim, pavarësisht këtyre deklaratave.
Nuk duhet t’i bindemi bashkësisë ndërkombëtare
Focus: T’i kthehemi edhe një herë procesit negociator prej 120 ditëve. Çfarë prisni në fund të tij, prisni që institucionet tona të marrin ndonjë vendim apo do të vazhdojmë me deklarata?
Klinaku: Institucionet e Kosovës nuk mund të bëjnë një gjë të tillë, ato janë të paafta edhe për aq. Ajo është shumë pak, por janë të paafta edhe për atë. Sot ishte një deklaratë e shtetit zviceran që thotë, se nëse Kosova e shpall pavarësinë njëanshëm, ne i tërheqim trupat dhe kërcënime të tilla do t’u vinë vazhdimisht dhe nuk duan të lëvizin nga ajo pikë. Prandaj, nuk do të ketë shpallje të njëanshme, po themi të “pavarësisë”, në bazë të Pakos së Ahtisarit, që nuk është në fakt fare pavarësi.
Focus: A duhet pritur ende apo deri kur duhet të presim dhe të kemi “mirëkuptim” ndaj bashkësisë ndërkombëtare, që Rusia të pajtohet?
Klinaku: Jo, jo, në asnjë mënyrë. Ne duhet që situatën ta marrim vetë në duar tona e ta heqim këtë servilizëm nga politika jonë dhe t’i imponohemi botës, jo vetëm Rusisë. Në këtë rast, nuk është vetëm Rusia që pengon, ka edhe shumë vende tjera që na pengojnë dhe këtë e bëjnë pikërisht për shkak të servilizmit tonë. Ne jemi shumë të dobët në politikë dhe nuk jemi duke paraqitur asgjë.
Focus: Si t’u imponohemi?
Klinaku: Këtu bashkësia ndërkombëtare mbanë rendin dhe ligjin mbi një popullsi krejtësisht të nënshtruar. Ne mendojmë se nuk duhet t’i nënshtrohemi asnjë bashkësie, por duhet t’i imponohemi me kërkesat dhe zgjidhjet tona të preferuara, afatgjate, që sjellin paqe këtu. Ndryshe, ajo paqe mund të kërcënohet. Një komb i organizuar mirë dhe i madh , siç jemi ne shqiptarët, por që tani jemi të shpërndarë, është një kërcënim i madh në Ballkan dhe më gjerë.
Jemi në defensivë politike përballë Serbisë
Focus: Tani tingëllon sikur po kërcënohemi apo sikur po e shantazhojmë bashkësinë ndërkombëtare?
Klinaku: Mund të kuptohet edhe si kërcënim edhe si shantazh, por një gjë tanimë është e qartë për të gjithë: nuk ka qetësi e siguri në Ballkan pa zgjidhjen e çështjes shqiptare. Shqiptarët nuk e durojnë më robërinë.
Focus: Mendoni se kemi kaluar në defensivë politike si Kosovë përballë Serbisë?
Klinaku: Plotësisht, plotësisht. Kjo defensivë po na pengon dhe po na mban këtu.
Focus: Deri kur mendoni se do të vazhdojë kështu?
Klinaku: Deri në organizim. Ne duhet të organizohemi mirë si komb. Organizimi në suaza lokale, vetëm në Kosovë, nuk sjellë rezultate në atë drejtim. Nuk mund t’i bëjmë asnjë presion as bashkësisë ndërkombëtare dhe as vetë pushtuesve. Vetëm organizimi në suaza kombëtare mund t’i bëjë presion. E thashë, çështja shqiptare është e ndarë në disa shtete dhe pikë nevralgjike kanë Maqedoninë. Një kërcënim i mundshëm atje do të bëjë që çështja shqiptare të trajtohet ndryshe dhe jo kështu.
Focus: Nëse i shikojmë rrjedhat politike në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni etj, atëherë shqiptarët duhet të presin gjatë deri sa të bashkohen ose do të na duhet rrugë dhe kohë e gjatë?
Klinaku: Po kush - na, është populli shqiptar që duhet të presë. Është populli shqiptar që duhet të pres organizimin e vet, të organizohet dhe t’ia sjellë vetes atë çka meriton dhe nuk do ta arrijë këtë derisa nuk organizohet. Mund të jetë rrugë shumë e gjatë, është e vërtetë.
Maqedonia si shantazh, por qëllimet janë serioze
Focus: Potencuat disa herë Maqedoninë në përgjigjet tuaja. Mendoni se ai vend mund të përdoret, qoftë nga Shqipëria apo Kosova, si element shantazhi ndaj dikujt tjetër, që, në fund p.sh. Kosovës, t’i jepet pavarësia?
Klinaku: Gjasa të tilla ekzistojnë. Pavarësia edhe mund të vijë, vetëm si një kompromis i tillë. Si një kompromis i një rreziku të një shpëtimi apo i një shantazhi, siç thoni ju, por kryesorja është se ne, si popull, po të ishim organizuar, situatën ndërkombëtare e kemi dhe do ta kishim plotësisht në favor. Ky mosorganizim dhe kjo defensivë politikë është duke na lënë këtu ku jemi.
Focus: Kishim tri luftëra dhe nuk u organizuam apo nuk u bashkuam, mendoni se në paqe mund të ndodhë kjo?
Klinaku: Mendoj se të tri luftërat dhe e gjithë historia duhet të na shërbejë si mësim e jo të dëshpërohemi nga ajo. Popujt e zgjuar mësojnë nga historia, pse të mos mësojmë edhe ne. Jam shumë optimist në këtë çështje.
Focus: Mos është gjithë ky fjalor për bashkim kombëtar, vetëm një mjet presioni ndaj bashkësisë ndërkombëtare që Kosovës t’i japin pavarësinë që kërkon.
Klinaku: Ky fjalor dhe i tërë organizimi që parashihet mund edhe të ndikoj ashtu siç thoni ju, që bashkësia ndërkombëtare të na ofrojë diçka më pak se bashkimi kombëtar, në këtë rast pavarësinë e Kosovës. Por ne nuk e bëjmë me këtë qëllim. Qëllimet tona janë plotësisht serioze dhe të vendosura.
(Shënim: Titujt dhe nëntitujt janë të redaksisë së gazetës “Fokus”) |
